پرسیدن. و تفکر انتقادی
گاهی آنچه ما را از حقیقت دور میکند، ندانستن نیست؛ اطمینانِ بیش از اندازه به دانستههای خودمان است.
آدمی ممکن است سالها بخواند، تجربه کند، بشنود و حتی به دیگران بیاموزد؛ اما همچنان از دیدن حقیقت فاصله داشته باشد. چون دانستن، فقط جمعکردن اطلاعات نیست. دانایی از جایی آغاز میشود که انسان جرئت کند به باورهای خودش هم نگاه انتقادی داشته باشد.
پرسیدن، نشانه ضعف نیست. گاهی شجاعانهترین کار این است که در برابر چیزی که سالها پذیرفتهایم بایستیم و از خودمان بپرسیم: چرا؟
ادبیات به ما امکان میدهد جهان را از چشم دیگری ببینیم. فلسفه ما را به بازاندیشی وامیدارد. قرآن بارها انسان را به تعقل، تدبر و اندیشیدن فرا میخواند. هرکدام از این راهها، دریچهای برای عبور از سطح به عمقاند.
شاید مسئله امروز ما کمبود اطلاعات نباشد؛ دشواریِ اندیشیدن در میان انبوه اطلاعات باشد.
مهراز میخواهد مکانی برای همین مکث باشد؛ برای کلمههایی که فقط خوانده نمیشوند، بلکه ذهن را به حرکت درمیآورند.
قرار نیست همیشه پاسخ آماده داشته باشیم؛ گاهی باید پرسش درست را پیدا کنیم.

نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باش!